„Бараме работници“. Таблите стојат со месеци, а огласите постојано се обновуваат. Платите растат, бонусите се зголемуваат, но проблемот останува ист – сè потешко се наоѓаат луѓе што сакаат да работат.
Од кафулиња и ресторани, па сè до магацини, маркети, фабрики и градежни компании, речиси сите се жалат на ист проблем, дека нема кадар. Особено недостасуваат келнери, готвачи, возачи, магационери, занаетчии и работници за теренска работа.
Работодавачите велат дека пред неколку години за еден оглас се јавувале десетици луѓе. Денес, понекогаш нема ниту еден кандидат. А кога ќе се појави некој, често бара повисока плата, пофлексибилно време или едноставно заминува по неколку недели.
„Не е веќе проблем само колку плаќаш. Луѓето бараат услови, слободно време и перспектива“, коментираат дел од работодавачите.
Во меѓувреме, младите сè помалку сакаат класични работни места со фиксно работно време, строг надзор и ограничен простор за напредување. Дел од нив се обидуваат со фриленс работа, онлајн продажба, социјални мрежи или сезонска работа во странство. Други едноставно не гледаат доволна мотивација да работат за плата што брзо се троши на сметки, кирија и секојдневни трошоци.
Економските аналитичари предупредуваат дека Македонија веќе влегува во фаза каде недостатокот на работна сила станува сериозен економски проблем. Не само поради иселувањето, туку и поради променетите очекувања на новите генерации.
Компаниите постепено сфаќаат дека старата формула повеќе не функционира. Денес не е доволно само да се понуди работа – мора да се понуди и причина некој да остане.
А додека газдите бараат луѓе, а луѓето бараат подобри услови, пазарот на труд тивко се менува. И сè повеќе изгледа дека во иднина најголема вредност нема да имаат фирмите што нудат најевтина работна сила, туку тие што ќе успеат да задржат човек.
С.Б.
