Падот на цените на нафтата на почетокот на неделата доаѓа и покрај ескалацијата на односите меѓу САД и Иран и воведувањето на поморска блокада, што на прв поглед изгледа контрадикторно. Сепак, пазарот во моментов не реагира на самите настани, туку на очекувањата за нивниот исход.
Сигналот од Вашингтон дека има простор за продолжување на преговорите беше доволен за инвеститорите да ја намалат премијата за ризик што беше вградена во цените на енергијата во претходните денови. Изјавата на Доналд Трамп дека Иран контактирал со американската администрација дополнително ја зајакна перцепцијата дека дипломатскиот канал може да остане отворен.
Затоа, цените беа корегирани надолу, по силниот раст во претходната сесија, кога пазарот реагираше на почетокот на блокадата на иранските пристаништа. Брент падна под 100 долари, додека WTI падна под 98 долари, потврдувајќи дека пазарот во моментов се движи во кратки, нестабилни циклуси помеѓу страв и оптимизам.
Сепак, клучна точка на ризик останува Ормутскиот теснец – еден од најважните глобални енергетски коридори. Најавата за проширување на блокадата и избегнувањето на таа област од страна на одредени танкери укажува на потенцијални прекини во снабдувањето, додека заканите од Иран дополнително го шират геополитичкиот ризик во поширокиот регион.
Аналитичарите предупредуваат дека моменталната стабилизација на цените не значи стабилизација на пазарот. Напротив, перцепцијата за можен договор во моментов има посилно влијание од реалните фактори, како што е намалувањето на снабдувањето. Проценките покажуваат дека околу 10 милиони барели дневно веќе се отстранети од пазарот, додека во случај на продолжена блокада, дополнителни милиони барели би можеле да бидат во опасност.
Ова значи дека пазарот е веќе на работ на нерамнотежа, каде што дури и без ескалација на најлошото сценарио, има простор за раст на цените.
Неединството во рамките на западните сојузници, исто така, ја зголемува сложеноста, бидејќи Велика Британија и Франција не ја поддржуваат блокадата, но се залагаат за отворање на морските патишта.
Во наредниот период, клучен фактор ќе биде развојот на преговорите меѓу САД и Иран. Доколку се постигне конкретен договор, моменталниот пад на цените би можел да продолжи. Во спротивно, пазарот би можел брзо да се врати во фаза на силен раст.
Во овој момент, нафтата не се формира само врз основа на понудата и побарувачката, туку првенствено врз основа на очекувањата на инвеститорите. Токму оваа доминација на перцепцијата над реалноста го прави пазарот исклучително чувствителен на какви било нови информации – и потенцијално многу нестабилен на краток рок.
