Централната банка на Србија планира да ги премести сите свои резерви на злато на своја територија за да ја осигури безбедноста на своите резерви во време на криза.
Ова би ја направило Србија првата источноевропска земја што нема да го чува своето злато во традиционалните центри како што се Швајцарија, Велика Британија и САД.
„Со враќањето на златото во земјата, Народната банка на Србија има за цел да ја зголеми достапноста и безбедноста на резервите на злато во време на криза и неизвесност“, рече централната банка како одговор на прашањата, додавајќи дека напорите за репатријација започнаа во 2021-ва година „во услови на зголемена глобална неизвесност“.
Темпото на складирање злато од страна на глобалните централни банки се забрза откако девизните резерви на Русија беа замрзнати во 2022-ра година, истакнувајќи го политичкиот ризик од чување средства деноминирани во долари и евра. Складирањето златни прачки во земјата ги штити од ваков вид странско мешање.
Србија купи 17 тони од странство од 2019-та година до крајот на минатата година, покрај најмалку 19 тони од локалната единица на „Зиџин Мајнинг Груп“. Со тоа вкупните резерви се искачија на 50,5 тони, сите складирани во Белград, освен пет тони купени во 2024-та година и сè уште складирани во Швајцарија.
Останатите пет тони ќе бидат донесени во земјата „што е можно поскоро“, изјави минатата недела гувернерката Јоргованка Табаковиќ. Уделот на златните резерви што се чуваат во земјата во земјите од регионот се движи од 86% во соседна Унгарија до околу 25% во Полска, според податоците собрани од Блумберг.
Србија ги одмерила добрите и лошите страни пред да одлучи да го репатрира, соопшти централната банка, истакнувајќи дека поседувањето злато во пазарните центри го олеснува продавањето или позајмувањето.
Значителен дел од светските златни резерви, во вредност од околу 550 милијарди долари, се во рацете на централната банка. Долари по тековни цени, се чуваат во трезорот на Банката на Англија во Лондон, светскиот центар за трговија со скапоцени метали.
Федералните резерви на Њујорк, исто така, складираат злато за други земји, вклучувајќи ги Германија и Холандија. Ова стана големо политичко прашање во Германија пред повеќе од една деценија, што доведе до широко објавена иницијатива за репатријација за зголемување на уделот на златото што се чува во земјата. Металот бил складиран во Соединетите Држави делумно поради близината на Германија до советските сили и стравот од инвазија за време на Студената војна, а таму останал и по падот на Берлинскиот ѕид.
Слични операции се преземени од Полска и Холандија, а повици за враќање на златните прачки во локалните трезори се слушнати и во Словачка и Романија.
Складирањето злато во рамките на сопствените граници наиде на широка популарност меѓу повторно популистичките партии како што е Алтернатива за Германија, која го смета за неопходно осигурување од политички закани од странство.
