Д-р Симус О’Махони, гастроентеролог кој работи во болниците на британскиот здравствен систем повеќе од три децении, зборуваше за оваа тема во интервју за британскиот „Телеграф“, по повод неговата нова книга “The Longevity Delusion: Money, Myths and Bad Science”, во која ги доведува во прашање тврдењата на индустријата за долговечност и идејата дека медицината еден ден би можела да го победи стареењето.
Неговиот заклучок може да го разочара секој што верува дека е на дофат револуционерен третман за продолжување на човечкиот живот. Како што наведува тој, и покрај децениите истражувања, досега не е докажано дека медицинска интервенција го забавува процесот на стареење кај луѓето.
Сепак, ова не значи дека не може да се влијае на сопственото здравје и должина на животот. О’Махони прави јасна разлика помеѓу медицинските третмани што се промовираат како анти-стареење и добро познатите навики што можат да го намалат ризикот од болести и да придонесат за подолг, подобар живот.
Интересот на овој доктор за индустријата за долговечност започна во 2024 година, кога присуствуваше на самит посветен на оваа област во Даблин. Во публиката имаше научници, лекари, претставници на биотехнолошки компании, инвеститори и луѓе кои веруваат дека технолошкиот напредок еден ден би можел да им овозможи на луѓето да избегнат смрт предизвикана од стареење.
О’Махони потоа почна да го истражува овој свет, разговарајќи со неговите најпознати претставници и проучувајќи научна литература. Она што го откри го натера да ги доведе во прашање ветувањата што се даваат на јавноста секој ден. Иако истражувачите успеале да го продолжат животниот век на одредени организми, како што се црвите, винските мушички и глувците, таквите резултати не можат едноставно да се пренесат на луѓето.
„Човечкото тело е резултат на милиони години еволуција и е фантастично сложен систем“, објасни докторот, посочувајќи ја огромната разлика помеѓу едноставните организми проучувани во лаборатории и човечкото тело. Затоа, тој верува дека нема доволно основа за очекување дека во блиска иднина ќе се појави револуционерен лек или биотехнолошка постапка што значително ќе го продолжи човечкиот животен век.
Меѓу експертите со кои разговараше беше професорот Дејвид Џејмс од Универзитетскиот колеџ во Лондон, кој се занимава со биологијата на стареењето повеќе од три децении. Според О’Махони, Џејмс претходно верувал дека до сега научниците ќе имаат многу подобро разбирање за овој процес и дека ќе има голема шанса за развој на третмани против стареење. Сепак, за време на нивниот разговор, тој изразил значително помал оптимизам во врска со таков развој.
Зошто толку се плашиме од стареењето?
О’Махони верува дека современиот став кон стареењето не може да се објасни само со напредокот на медицината и технологијата. Тој бил под влијание и на општествените трендови, промената на ставовите кон смртта и растечкото верување дека секој може да контролира речиси секој аспект од своето здравје.
Еден од факторите што се издвојува е слабеењето на влијанието на религијата во секуларното општество. Додека верата некогаш им обезбедуваше утеха на многу луѓе преку идејата за живот по смртта, денес, според неговото толкување, сè поголемо значење се придава на можноста за продолжување на постојниот живот колку што е можно повеќе.
Во исто време, се популаризираше идејата за таканареченото успешно стареење, според која луѓето треба да останат активни, здрави и физички способни дури и во старост. Таквата слика често се претставува преку фотографии и приказни за луѓе кои, дури и во своите осумдесетти години, трчаат, сурфаат на виндсурфање и уживаат во активен живот. Проблемот се јавува кога ваквите очекувања се претвораат во верување дека секоја болест, губење на независноста или физичка слабост е резултат на лични грешки.
„Постои мит дека здравјето е целосно лична одговорност и дека ако сè правите како што треба, нема да ги добиете болестите на староста, да станете немоќни или да ја изгубите независноста“, вели О’Махони.
Како што објаснува, дури и најздравиот начин на живот не може да гарантира дека некое лице нема да развие болест што ќе му го скрати животот. Затоа, тој верува дека општеството мора да го промени начинот на кој го гледа стареењето, наместо да го претставува како нешто што мора да се избегне по секоја цена.
Милијардерите се подготвени да дадат богатство за уште 20 години живот
Додека повеќето луѓе се надеваат дека ќе ја видат староста во добро здравје, за најбогатите поединци долговечноста станала и статусен симбол. О’Махони истакнува дека кога некој веќе поседува јахти, приватни авиони и домови низ целиот свет, дополнителното време станува луксуз што наводно може да се купи со пари.
Поединци трошат стотици илјади долари за обемни здравствени прегледи, вклучувајќи магнетна резонанца на целото тело и генетско тестирање, со надеж дека ќе откријат потенцијални проблеми пред да се појават симптомите. Други одат чекор понатаму и се одлучуваат за криопрезервација, процес на замрзнување на телото или делови од него по смртта, со надеж дека идната технологија еден ден ќе овозможи нивно оживување.
Еден пример за кој зборуваше О’Махони беше геронтологот Обри де Греј, кој ја поддржуваше идејата дека технолошкиот напредок би можел да им овозможи на луѓето да избегнат смрт поврзана со возраста. Според интервјуто, де Греј планира да ја криопрезервира главата по смртта, со надеж дека идната медицина ќе ја врати во живот.
О’Махони, сепак, се прашува каква би била судбината на личноста која би била зачувана за иднината на овој начин и дали таквата идеја е воопшто реална. Претприемачот Питер Дијамандис, основач на Фондацијата XPrize, која понуди награда од 101 милион долари за истражување насочено кон враќање на десет, а идеално дваесет, години физичка и когнитивна функција кај луѓе на возраст од 65 до 80 години, исто така зборуваше на самитот во Даблин.
Според прераскажувањето на О’Махони, Дијамандис ја прашал публиката колку од нивното богатство би биле спремни да дадат за дополнителни 20 години живот, а неговиот одговор бил три четвртини од нивните средства, ако не и целото нивно богатство.
Што навистина може да ни помогне да живееме подолго?
И покрај критиките кон индустријата за долговечност, О’Махони не мисли дека поединците треба да се откажат од грижата за своето здравје. Напротив, тој истакнува дека постојат добро познати навики кои можат да придонесат за подолг и подобар квалитет на живот, иако не можат да го спречат стареењето или да гарантираат дека болестите ќе бидат избегнати.
Неговиот совет е едноставен:
-умерена консумација на алкохол,
-редовно вежбање,
-балансирана исхрана со ограничување на преработената храна и месо,
-одржување на социјалните врски и
-наоѓање смисла и цел во секојдневниот живот.
Тој особено ја нагласува важноста на образованието и финансиската сигурност. Според него, парите и образованието се меѓу најважните фактори поврзани со долговечноста, бидејќи луѓето кои имаат подобри финансиски услови и повисоко ниво на образование живеат подолго во просек и го поминуваат поголемиот дел од својот живот без хронични болести и попреченост.
Ова, според неговото искуство, е еден од најнедоволно дискутираните аспекти на индустријата за долговечност. Додека огромни суми се инвестираат во експериментални третмани и технологии кои еден ден би можеле да го продолжат животот, помалку внимание се посветува на социјалните услови кои веќе влијаат на здравјето на голем број луѓе.
Вашето мислење е важно за нас – оставете ни коментар, не е потребна регистрација!
