„Lufthansa“ ќе ја искористи својата опција за стекнување повеќе акции во „ITA Airways“. Во јуни, германскиот превозник ќе купи уште 49% од капиталот на италијанската авиокомпанија, зголемувајќи го својот удел во неа на 90%.
Германскиот авиопревозник моментално поседува 41% удел во „ITA“.
Се очекува аквизицијата да биде завршена во првиот квартал од 2027-ма година, под услов да бидат одобрени од регулаторите на Европската Унија (ЕУ) и САД.
Во својата изјава, „Lufthansa“ изјави дека „ITA“ е интегрирана како петта мрежна авиокомпанија на групацијата во многу области. Аквизицијата ја нагласува стратегијата на германскиот превозник да го направи Рим центар за рути до Јужна Америка.
На годишното општо собрание на акционерите, извршниот директор на „Lufthansa“, Карстен Шпор, изјави дека групацијата постигнала „најбрза интеграција на авиокомпаниите во нивната историја“ со „ITA“. Ова доведе до одлуката да се искористи опцијата за купување оваа година.
Италијанската влада моментално поседува мнозински удел во „ITA“. Компанијата го објави својот прв годишен нето профит од 209 милиони евра во 2025-та година, потпомогнат од спојувањето со „Lufthansa“.
„ITA“ се приклучи на програмата за лојалност „Miles & More“ на „Lufthansa“ во април. Минатиот месец, се приклучи и на „Star Alliance“.
Единствените исклучоци од интеграцијата се Северноатлантската мрежа и влегувањето на „ITA“ во заедничкото вложување „A++“ со „United Airlines“, „Lufthansa Group“ и „Air Canada“. За ова е потребно одобрение од Министерството за правда на САД и Министерството за транспорт. Извршниот директор на „ITA“, Јерг Еберхарт, минатиот месец изјави дека барањето ќе биде поднесено штом „Lufthansa Group“ одлучи за опцијата за купување.
Италијанското Министерство за економија и финансии ќе задржи 10%, но „Lufthansa“ има право да побара опција за овој удел најдоцна до 2033-та година, соопшти „flightglobal.com“.
„Lufthansa“ купи 41% од „ITA“ во мај 2023-та година за 325 милиони евра. Договорот доби конечно одобрение од Европската комисија дури во ноември 2024-та година, бидејќи бараше комбинација од антиконкурентски мерки, вклучително и напуштање на термини на неколку аеродроми во Италија за кратки и долги летови.
