„Societe Generale“ објави подобар од очекуваниот профит за третиот квартал поради зголемување на тргувањето со фиксен приход и намалување на трошоците.
Приходите од тргување со должнички хартии од вредност и валути се зголемија за 12 проценти во однос на претходната година, компензирајќи го падот на приходите од тргување со акции. Нето добивката се зголеми за 11 проценти на 1,52 милијарди евра, што е далеку над прогнозата на аналитичарите од 1,31 милијарди евра, благодарение на пониските трошоци и намалените кредитни одредби.
„Резултатите ни овозможуваат самоуверено да продолжиме кон остварување на сите наши годишни цели“, изјави извршниот директор Славомир Крупа.
На функцијата повеќе од две години, Крупа се префрли од фокусот на зачувување на капиталот на почетокот на својот мандат на нов акцент на растот и приносот на акционерите оваа година. Клучна мерка за стабилност на капиталот дополнително се подобри во третиот квартал, потенцијално зголемувајќи го просторот за повеќе исплати.
Таа мерка, коефициентот CET1, се зголеми на 13,7% на крајот од третиот квартал. Крупа претходно изјави дека ќе разгледа зголемување на исплатите кон инвеститорите доколку капиталниот бафер надмине 13%.
Цената на акциите на „Societe Generale“ се дуплираше оваа година откако Крупа ги зголеми исплатите, што ја прави една од банките со најдобри перформанси во Европа.
Сите главни дивизии на „Societe Generale“ ги надминаа проценките за профит, вклучувајќи ги и француските дивизии за малопродажба, приватно банкарство и осигурување, кои заемодавателот се обидува да ги реструктуира во последните години. Профитот таму се зголеми за 18% во однос на претходната година, потпомогнат од пониските трошоци.
Резервирањата за загуби од кредити во француската дивизија малку се зголемија, дури и кога паднаа во пошироката група, поради политичките превирања во земјата и загриженоста за влијанието врз економијата. Франција има најголем дефицит во еврозоната и претрпе серија намалувања на кредитниот рејтинг во последните недели. Нестабилноста и неизвесноста предизвикаа распродажба на пазарите на обврзници, зголемувајќи ги трошоците за задолжување за земјата.
