Врховниот верски водач на Иран, ајатолахот Али Хамнеи, се појави во јавноста за прв пат по речиси две недели криење, решен да ја претстави 12-дневната војна со Израел како голема победа за Исламската Република.
Во говорот емитуван на државната телевизија, Хамнеи рече дека САД претрпеле сериозна „шлаканица во лицето“ и дека, заедно со Израел, се обиделе да спасат што можат.
Додека Хамнеи тврди дека интервенцијата на САД имала за цел да спречи целосен колапс на израелскиот режим, израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху, исто така, прогласи победа, иако деталите за вистинските ефекти од нападот остануваат контрадикторни.
Според европски разузнавачки извори, нападите пропуштиле повеќе од 400 килограми збогатен ураниум, кој не бил
цел за време на бомбардирањето.
Хамнеи се скри во бункер поради заканата од израелски ракети и ги прекина сите електронски комуникации.
Неговиот јавен настап имаше за цел да испрати порака до внатрешната и надворешната јавност дека Иран излезе како морален победник од конфликтот.
Тој истакна дека нападот врз американската база Ел Удеид во Катар бил симболичен чин што ја покажува подготвеноста на Иран за одмазда.
Според американски извори, биле лансирани 14 ракети со среден и краток дострел, од кои 13 биле уништени во воздух, додека една била намерно испукана бидејќи не претставувала закана.
Американскиот претседател Доналд Трамп изјави дека Иран дал слаб одговор на претходните американски напади и му се заблагодари на Иран за тоа што однапред го најави лансирањето на ракетата, што овозможи евакуација на трупите.
Трамп оцени дека двете страни постапиле мудро кога одлучиле да го прекинат конфликтот и да се движат кон мир и стабилност во регионот.
Речиси истовремено, ФБИ отвори истрага за протекување на класифицирани воени документи, кои ги објави „Њујорк тајмс“.
Документите го доведуваат во прашање успехот на американските напади врз нуклеарните постројки во Фордо, Исфахан и Натанц. Министерот за одбрана Пит Хегсет рече дека информациите биле интерни и дека нивното објавување предизвикало политичка штета за американскиот претседател.
Додека американските и израелските претставници тврдат дека нуклеарната програма на Иран претрпе значителна штета, разузнавачките извештаи на ЕУ сугерираат дека најголемиот дел од збогатениот ураниум останува недопрен.
Се тврди дека 408 килограми материјал не биле во комплексот Фордо за време на нападот и дека е можно да биле преместени во област околу Исфахан.
Инспекторите на Меѓународната агенција за атомска енергија (IAEA) последен пат го виделе спорниот материјал една недела пред почетокот на војната.
Шефот на IAEA, Рафаел Маријано Гроси, потврди за Си-Ен-Ен дека материјалот е отстранет и дека Иран го сторил тоа свесно, но без официјално соопштение.
Сателитските снимки објавени од компанијата „Максар“ покажуваат 16 камиони пред нуклеарниот комплекс Фордо, но не е познато дали нешто е изнесено од подземните бункери. Уште помалку е познато дали новите подземни локации јужно од Натанц, кои инспекторите на ОН сè уште не ги посетиле, исто така биле цели.
На крајот, се чини дека меѓународната контрола врз нуклеарната програма на Иран ќе биде речиси невозможна, бидејќи иранскиот парламент одлучи да ја прекине соработката со IAEA.
Одлуката сè уште не е потврдена од претседателот Масуд Пезешкијан, но доколку се спроведе, таа ќе му овозможи на Техеран поголема слобода во понатамошниот развој на програмата.
Израел не успеа да ја уништи нуклеарната програма на Иран или да го промени режимот. Иран не успеа да го уништи Израел. Америка не ги уништи залихите на нуклеарно гориво на Иран.
Кога сè ќе се сумира, се доаѓа до заклучок дека војната завршила онака како што започнала – одеднаш, а потоа сите прогласиле победа според принципот „важно е да се учествува“.
