Има моменти кога човек не дава отказ, ама во себе веќе заминал од работното место. Доаѓа на време, ја отвора поштата, одговара на пораки, седи на состаноци, си ја завршува смената. Но нешто повеќе не е исто. Работата станала товар, платата не стигнува, напредок нема, а секој понеделник почнува како мала казна.
Тогаш најчесто се поставува прашањето: дали е време за нова работа?
Познавачите на пазарот на труд велат дека луѓето ретко си заминуваат само поради една причина. Најчесто тоа е збир од повеќе работи што долго се таложат. Ниска плата, лош однос од претпоставените, немање можност за напредување, премногу стрес, работа што одамна не носи никакво задоволство. Еден ден човек само сфаќа дека повеќе нема што да чека.
„Најлошо е кога работникот останува на исто место само од страв. Страв дека нема да најде подобро, страв дека ќе згреши, страв дека пазарот е затворен. Но ако веќе подолго време нема развој, нема почит и нема јасна иднина, тогаш тоа не е стабилност, туку заглавување“, велат експерти за човечки ресурси.
Еден од првите знаци е чувството дека работата повеќе не ве движи напред. Не учите ништо ново, не добивате нови задачи, не гледате простор да пораснете. Секој ден личи на претходниот. Во таква атмосфера, дури и сигурната плата почнува да изгледа како слаба утеха.
Економистите велат дека работниците треба да ја гледаат својата кариера како долгорочна инвестиција. Не само како месечна плата. Ако некоја работа денес ви носи приход, но ве остава без нови вештини, без контакти и без можност за подобра позиција утре, тогаш цената може да биде поголема отколку што изгледа.
„Платата е важна, но не е единствениот показател. Ако човек пет години стои во место, без обука, без напредок и без подобрување на условите, тогаш тој практично губи вредност на пазарот на труд“, оценуваат економистите.
Друг знак е хроничниот замор. Не обичен замор по напорен ден, туку оној што не поминува ни по викенд. Кога работата почнува да влегува во домот, во здравјето, во односите со семејството. Кога човек станува нервозен и пред да стигне во канцеларија. Тоа веќе не е само лош период.
Сепак, познавачите предупредуваат дека барањето нова работа не треба да биде избрзана одлука донесена во афект. Едно лошо утро, кавга со шефот или тежок месец не се секогаш доволна причина за заминување. Паметно е прво да се направи ладна проценка.
Колку време сте незадоволни? Дали проблемот може да се реши со разговор? Дали има можност за поголема плата, друга позиција, поинаков распоред? Дали фирмата реално има простор да ве задржи со подобри услови? Ако одговорот постојано е „не“, тогаш работите стануваат појасни.
„Добар момент за барање нова работа е додека сè уште имате работа. Тогаш човек преговара посмирено, не прифаќа сè што ќе му се понуди и има време да избере“, велат познавачи на пазарот на труд.
Тоа е можеби најважниот совет. Не се чека последниот ден. Не се чека отказ, распад на фирмата или целосно прегорување. Најдобро време за барање нова работа често е токму тогаш кога првите сериозни сигнали веќе се појавиле, но ситуацијата сè уште не е драматична.
Практично, тоа значи да се обнови биографијата, да се проверат огласите, да се разговара со луѓе од струката, да се види колку вреди вашето искуство надвор од сегашната фирма. Без паника. Без големи најави. Тивко, но сериозно.
Работата зазема премногу голем дел од животот за човек со години да ја трпи како нужност без излез. Некогаш најпаметно е да се остане. Но некогаш, уште попаметно е навреме да се тргне. Пред да стане доцна, пред нервозата да стане навика и пред човек сам да си поверува дека подобро не му следува.
Б.З.М.
