Разговорот за работа најчесто не се губи на последното прашање. Но, токму последната реченица знае да остави впечаток што работодавецот го носи со себе кога кандидатот веќе ја затворил вратата. Некој ќе се поздрави набрзина, некој ќе каже само „благодарам“, а некој ќе ја искористи последната минута за да покаже дека знае што сака.
Токму таа завршна реченица, велат познавачите на пазарот на труд, може да биде мала, но важна предност. Не затоа што ќе ја замени биографијата, искуството или знаењето. Туку затоа што покажува самодоверба, култура и јасен интерес за работното место.
„Најлошо е кандидатот да замине како разговорот едвај да чекал да заврши. Работодавецот сака да види човек што е присутен до крај“, велат експерти за човечки ресурси.
Добра завршна реченица не треба да звучи научено напамет. Не треба ни да биде премногу долга. Најдобро поминува кога е едноставна, конкретна и природна. На пример: „Ви благодарам за времето, по овој разговор уште повеќе верувам дека оваа позиција одговара на моето искуство и дека можам брзо да придонесам во тимот“.
Тоа е реченица што не моли за работа, но не е ни ладна. Има благодарност, има интерес, има јасна порака. Работодавецот слуша дека кандидатот не дошол само „да проба“, туку разбрал за што се разговара и се гледа себеси во таа улога.
Познавачите велат дека кандидатите често грешат кога на крајот прашуваат само кога ќе добијат одговор. Тоа прашање е нормално, но не треба да биде единствената завршница. Многу подобро е прво да се остави впечаток, па потоа да се праша за следниот чекор.
„Добрата завршница треба да каже три работи: благодарам, заинтересиран сум и можам да донесам вредност. Ако кандидатот го каже тоа мирно и без глума, тоа останува запаметено“, објаснуваат експерти за вработување.
Се разбира, не секое интервју е исто. За административна позиција, реченицата може да биде посмирена. За продажба, маркетинг или менаџерска улога, може да биде малку поенергична. Но основата е иста. Не треба да се претерува.
Ако разговорот бил добар, кандидатот може да заврши со: „Благодарам за разговорот. Ми стана појасно што барате и би ми било задоволство да бидам дел од тимот“. Ова звучи човечки. Нема големи зборови, нема празни ветувања.
Ако кандидатот сака да покаже поголема самодоверба, може да каже: „Од ова што го слушнав денес, мислам дека моето искуство може да биде корисно уште од почетокот. Ќе ми биде драго да продолжиме понатаму“. Кратко, пристојно, без притисок.
Економисти кои го следат пазарот на труд велат дека во услови кога компаниите тешко наоѓаат добар кадар, впечатокот од интервјуто станува сè поважен. Работодавците не гледаат само диплома и стаж. Гледаат комуникација, став, стабилност, желба за работа.
„Кандидат што знае јасно да се претстави има предност, особено кај работни места каде што комуникацијата е дел од секојдневието“, велат економисти.
Но има и реченици што подобро е да се избегнат. „Се надевам дека ќе ме одберете, навистина ми треба работа“ звучи искрено, но ја става потребата пред вредноста. „Кога почнувам?“ може да биде симпатично, ама лесно преминува во дрскост. А „немам други прашања“ како последна реченица често делува како кандидатот да сака само да излезе.
На крајот, најдобрата реченица е онаа што личи на човекот што ја кажува. Не мора да биде совршена. Важно е да биде чиста, мирна и точна.
„Ви благодарам за времето. По разговорот уште повеќе сум заинтересиран за позицијата и верувам дека со моето искуство можам да придонесам во тимот“.
Толку. Рака, поглед, поздрав. И вратата се затвора малку подобро отколку што се отворила.
Б.З.М.
