Планот на извршниот директор на „Volkswagen“, Оливер Блуме, за намалување на до 100.000 работни места и затворање на неколку германски фабрики е повеќе од само мерка за намалување на трошоците. Исто така, може да биде обид да се оспори корпоративната структура која долго време ги попречуваше промените во најголемиот европски производител на автомобили.
Групацијата размислува за своето најголемо реструктуирање во историјата, вклучително и удвојување на планираните намалувања на работни места и затворање на четири германски фабрики. Мерките ги одразуваат проблемите на „Volkswagen“ со електрификацијата, американските тарифи и послабата побарувачка во Кина.
Се разгледуваат и планови за одвојување на бизнисите за патнички автомобили и компоненти во посебни оддели, потег што би можел да ги оспори корпоративните правила на „Volkswagen“ кои го зацврстуваат влијанието на работниците и германската покраина Долна Саксонија, вториот најголем акционер на компанијата.
Правилата ефикасно ја ограничуваат можноста на менаџментот самостојно да затвора фабрики. Но, бидејќи мерките главно се однесуваат на брендот „Volkswagen“, кој ги контролира шесте главни германски фабрики на групацијата, создавањето посебни правни субјекти би можело да отвори начин за заобиколување на овие ограничувања.
Но, тоа би довело до директна конфронтација со моќните синдикати и политичките засегнати страни. Синдикатот „IG Metall“ веќе предупреди дека плановите за одвојување претставуваат „напад врз законот на ‘Volkswagen’“, сигнализирајќи дека Блуме ќе мора да се подготви за борба.
Сега некои инвеститори велат дека менаџментот нема друг избор освен да го оспори статус квото за да излезе од кризата.
Улрих Хекер, претседател на лоби-групата на акционери „DSW“, рече дека влијанието на синдикатите е „прекумерно“ и вкоренето во минатото. Со оглед на тоа што синдикатите и Долна Саксонија заедно го држат мнозинството во надзорниот одбор на „Volkswagen“, компанијата во минатото правела компромиси што на крајот доведоа до неуспеси.
„Во одреден момент, сите мора да сфатат дека е потребна голема трансформација за да се обезбеди опстанокот на оваа компанија“, рече Хокер.
Меѓутоа, во пракса, според правилата на „Volkswagen“, секое одвојување сè уште би барало одобрение од најмалку 80 проценти од акционерите, што ефикасно ѝ дава на Долна Саксонија блокирачки глас бидејќи државата поседува 20 проценти од правото на глас.
„Долна Саксонија никогаш не би поддржала гласање насочено кон намалување на сопствената моќ“, велат извори запознаени со ова прашање.
Во меѓувреме, „UBS“ очекува компромис, предупредувајќи дека секое реструктуирање веројатно би вклучувало регулативи и намалување на перспективите на „Volkswagen“ за 2026-та година.
Олаф Лис, премиерот на Долна Саксонија и член на надзорниот одбор на „Volkswagen“, рече дека државата нема да се согласи со мерки за ослабување на влијанието на работниците, што според него е составен дел од приказната за успех на „Volkswagen“.
Наместо тоа, тој предлага преместување на производството на модели ориентирани кон Кина во Германија за да се поткрепат недоволно искористените погони, идеја што ја предложи и Блуме.
Надвор од менаџментот, инвеститорите гледаат финансиска логика во поедноставувањето на раширената структура на „Volkswagen“, која опфаќа 10 брендови и се соочи со критики од инвеститори, вклучувајќи го и главниот акционер „Porsche SE“.
Компанијата би можела да земе пример од „Siemens“, кој започна со рационализација на својата империја за да се справи со долгогодишниот јаз помеѓу нејзината пазарна проценка и вредноста што аналитичарите ја припишуваат на нејзините средства.
Нерамнотежата е јасна: мнозинскиот удел на „Volkswagen“ во единицата за камиони „Traton“ и производителот на спортски автомобили „Porsche“ вреди околу 44 милијарди евра, што е повеќе од пазарната вредност на групацијата од околу 37,6 милијарди евра.
Аналитичарите на „Citi“ велат дека одвојувањето на основниот бизнис би можело да ослободи вредност, споредувајќи го потегот со „лоша банка“ што би ги изолирало послабите операции и би ја оставило послабата холдинг компанија со ограничена изложеност на геополитички превирања и слаб раст.
