Една студија покажа дека рутинските крвни тестови можат да откријат индиции за долговечност. Луѓето со висок шеќер во крвта, слаба функција на бубрезите и црниот дроб имале помала веројатност да доживеат 100 години
Дживувањето до 100 години порано беше реткост, но денес бројот на стогодишници во светот постојано се зголемува. Иако генетиката игра важна улога, научниците се повеќе се заинтересирани дали знаците на долг живот можат да се препознаат многу порано – на пример, преку рутински крвни тестови.
Токму ова се обиде да го открие една голема шведска студија, анализирајќи податоци од 44.636 луѓе од базата на податоци AMORIS, една од најголемите колекции на лабораториски наоди во Европа. Учесниците биле следени дури 35 години, а во тој период 1.224 од нив го достигнале својот 100-ти роденден.
Целта на студијата била да се утврди дали постои врска помеѓу одредени крвни биомаркери и исклучителната долговечност. Научниците проучувале 12 вообичаени индикатори, вклучувајќи гликоза, вкупен холестерол, креатинин, ензими на црниот дроб, железо и урична киселина.
Рамнотежата во телото е клучот за долговечност
Резултатите покажаа дека луѓето со повисоко ниво на гликоза во крвта имале помала веројатност да живеат до длабока старост. Ова откритие не е изненадувачки, бидејќи хронично високиот шеќер долго време се поврзува со поголем ризик од срцеви заболувања, оштетување на крвните садови и дијабетес.
Сличен модел е забележан и со функцијата на бубрезите и црниот дроб. Повисоките вредности на креатинин, како и покачените ензими на црниот дроб, биле поврзани со помала шанса да се живее до 100 години, што укажува дека долготрајниот стрес врз овие органи може да влијае на животниот век.
Интересен резултат важи и за уринарна киселина. Луѓето со пониски вредности имале поголема шанса да живеат долго, што може да биде поврзано со пониски нивоа на хронично воспаление во телото.
Студијата, исто така, покажа дека премногу ниските вредности на вкупниот холестерол и железо не се нужно поволни. Со други зборови, екстремите не се пожелни ниту тука.
Заклучокот на научниците е сосема јасен: долговечноста не е поврзана со еден „совршен“ наод, туку со рамнотежа. Стабилните нивоа на шеќер, правилната функција на бубрезите и црниот дроб и избалансираните метаболички индикатори би можеле да бидат важна основа за поздрав и подолг живот.
