Платата легнува на сметка, а чувството дека конечно ќе остане нешто на страна трае само неколку дена. За многу македонски семејства месецот почнува со планови, а завршува со пресметки како да се издржи до следната плата. Иако приходите во последните години бележат раст, растат и трошоците, па впечатокот кај голем дел од граѓаните е дека парите никогаш не биле пократкотрајни.
Најголемиот дел од домашниот буџет денес оди за храна, сметки и домување. Она што порано се сметаше за нормален месечен трошок, денес е сериозен удар за семејните финансии. Цените во маркетите постепено растат, а граѓаните најлесно го забележуваат тоа кога ќе застанат пред каса. Производи што пред неколку години чинеле значително помалку денес се дел од секојдневните разговори за поскапувањата и инфлацијата.
Дополнителен притисок создаваат кредитите, кои кај многу семејства одамна не се користат за луксуз, туку за одржување на ликвидноста. Ратите за станбени и потрошувачки кредити стануваат редовен месечен трошок кој мора да се плати без разлика на останатите потреби. Кога на тоа ќе се додадат трошоците за гориво, превоз, образование и здравство, просторот за штедење станува сè помал.
Финансиските советници предупредуваат дека најголемиот проблем не е само висината на трошоците, туку и фактот што многу домаќинства немаат финансиска резерва за непредвидени ситуации. Доволно е да се расипе автомобилот, да се појави здравствен проблем или да се јави друг неочекуван трошок за целиот месечен план да падне во вода.
Затоа не изненадува што сè повеќе граѓани признаваат дека до средината на месецот веќе чувствуваат финансиски притисок. Платите формално растат, но чувството кај луѓето е дека животот расте побрзо од нивните приходи. Прашањето што сè почесто се поставува не е колку заработуваат Македонците, туку колку од тие пари навистина остануваат на крајот од месецот.
Б.С.
