Половен автомобил што однадвор изгледа како „само што излегол од салон“ не мора да значи дека е добар автомобил. Особено по периоди со силни дождови, поплави и невреме, на пазарот често се појавуваат возила што претходно стоеле во вода, а потоа биле исчистени, исполирани и ставени на продажба како ништо да не се случило.
Таквите автомобили се една од најопасните замки за купувачите. Не затоа што веднаш ќе застанат на пат. Напротив, често палат, возат и на прв поглед делуваат сосема нормално. Проблемите доаѓаат подоцна. Електрониката почнува да откажува, се појавува корозија, непријатна миризба, дефекти на сензори, проблеми со менувач, мотор, инсталација. И тогаш сметката станува поголема од „заштедата“ при купување.
Автомобилски експерти предупредуваат дека најголем ризик има кај возилата увезени од земји или региони што неодамна биле погодени од поплави. Дел од нив, велат познавачи на пазарот, завршуваат на аукции, се продаваат евтино, потоа се средуваат козметички и се нудат како „одлично сочувани“.
„Водата не простува. Ако автомобилот бил потопен до прагови, до седишта или, уште полошо, до контролна табла, тоа возило може да стане бунар без дно“, велат автомеханичари.
Првиот знак е миризбата. Ако во кабината има тежок мирис на влага, мувла или премногу јак освежувач, треба да се вклучи алармот. Продавачите често се обидуваат да ја прикријат влагата со парфеми, озонско чистење или хемиско перење. Но, ако автомобилот бил во вода, мирисот знае да се врати, особено кога возилото ќе стои затворено на сонце.
Второ, погледнете под теписите. Не само пред возачот и совозачот, туку и под патосниците назад, во багажникот, кај резервната гума, под седиштата. Ако има траги од кал, талог, ‘рѓа или чудни дамки на места каде што нормално не би требало да има нечистотија, тоа не е случајно.
„Купувачот не треба да се срами да клекне и да погледне. Под седиштата се гледа многу повеќе отколку на хаубата“, велат сервисери.
Посебно внимание треба да се обрне на металните делови во кабината. Шините на седиштата, шрафовите, носачите, педалите и приклучоците под седиштата можат да откријат дали автомобилот бил изложен на вода. Површинска ‘рѓа на необични места е сериозен знак.
Електрониката е следната голема проверка. Вклучете сè што може да се вклучи. Клима, прозорци, ретровизори, светла, радио, паркинг сензори, камера, греење на седишта, бришачи, централно заклучување. Ако нешто работи чудно, доцни, трепка или повремено откажува, можно е проблемот да не е мал.
Кај поновите автомобили тоа е уште поскапо. Еден модул, еден сензор или една оштетена инсталација може да направи хаос.
„Кај модерните возила водата не мора да влезе во мотор за да направи голема штета. Доволно е да стигне до електрониката“, објаснуваат познавачи на автомобилскиот пазар.
Треба да се провери и моторниот простор. Ако таму сè изгледа неприродно чисто, како испрано до последен шраф, тоа не мора да биде добар знак. Понекогаш претерано чист моторен простор крие обид да се избришат траги од кал или талог. Од друга страна, остатоци од кал во агли, околу кабли, зад фарови или кај ладилникот се уште посериозен сигнал.
Не ја прескокнувајте ни документацијата. Ако автомобилот е увезен, барајте јасна историја, сервисна книшка, фактури, податоци за претходни оштетувања. Економисти велат дека купувачите често гледаат само цена, но не ја пресметуваат идната штета.
„Евтин автомобил што ќе бара илјадници евра поправки не е евтин. Тоа е скап ризик во убаво пакување“, велат аналитичари.
Најпаметно е возилото да се однесе на проверка во сервис пред купување. Не кај „пријател што се разбира“, туку кај мајстор со дијагностика и искуство. Проверка на електроника, подвозје, мотор, менувач и траги од корозија може да спаси многу пари.
И уште едно правило. Ако продавачот брза, ако не дозволува детална проверка, ако вели „нема потреба, колата е топ“, ако цената е чудно ниска за состојбата што ја нуди, тогаш подобро е човек да се тргне настрана.
Автомобил може да се најде и утре. Парите, нервите и безбедноста потешко се враќаат.
Б.З.М.
