Резервоарот се празни побрзо од што сакаме да признаеме. Еднаш полниш „до горе“, мислиш дека си мирен барем неколку дена, а стрелката веќе следното утро почнува да паѓа. И не е проблемот само во цената на горивото. Проблемот е што многумина возат како да не постои никаква логика зад потрошувачката.
Истата релација. Иста кола. Еден возач троши 6 литри, друг 9. Разликата? Навики.
Првото што паѓа в очи е начинот на забрзување. Во град, на семафор, некои возачи притискаат гас како да се на трка. Кратко, агресивно, па кочење по 50 метри. Така се троши гориво најмногу.
Познавачи на автомобили велат дека најекономично е постепено забрзување, без нагли скокови во вртежи. Не звучи спектакуларно, ама прави разлика.
Потоа доаѓа брзината. На автопат, разликата меѓу 110 и 140 километри на час не е само во времето на пристигнување. Разликата е и во парите што ги оставате на бензинска. Колата на повисока брзина троши значително повеќе, а добивката во време често е минимална. Неколку минути. Понекогаш ни толку.
Има и една навика што ретко кој ја спомнува, а ја прават скоро сите. Возење со непотребен товар. Полни багажници, стари работи што „ќе затребаат“, детски колички што стојат со месеци. Секоја дополнителна тежина ја зголемува потрошувачката. Малку, ама постојано. А кога ќе се собере… не е баш малку.
Гумите се посебна приказна. Неправилен притисок значи поголем отпор и поголема потрошувачка. Едноставна проверка еднаш месечно може да заштеди повеќе отколку што мислите. А ретко кој го прави тоа редовно. Сите знаат дека треба. Малкумина навистина проверуваат.
И климата. Во лето, без неа не се може, јасно. Но, постојаното користење на максимална јачина директно влијае на моторот и потрошувачката. Особено во градско возење. Аналитичари советуваат умерено користење, комбинирање со природно проветрување кога е можно. Не секогаш, ама кога може.
Уште една работа што често се игнорира е празното работење на моторот. Чекање со вклучен мотор пред маркет, пред зграда, „само две минути“. Две минути денес, две утре… на крајот тоа се литри гориво фрлени во место. Модерните автомобили немаат потреба од долго загревање во место. Стартуваш и возиш. Полека.
Навиката да се менуваат брзини на време исто така игра улога. Возење во високи вртежи кога нема потреба е сигурен начин да се троши повеќе. Современите мотори се направени да работат ефикасно на пониски вртежи. Прашање е само дали возачот тоа го користи.
Има и психолошки момент. Некои луѓе имаат чувство дека ако возат „поживо“, возењето е подобро. Подинамично. Пореално, само е поскапо. И на долг рок, и за моторот, и за џебот.
Интересно е што најголемиот дел од овие совети не бараат никаква инвестиција. Нема нова технологија, нема скапи уреди. Само промена на навика. Малку повеќе внимание. Малку помалку брзање.
И да, нема магично решение што ќе ја преполови потрошувачката преку ноќ. Но има нешто друго. Контрола. Кога еднаш ќе почнеш да внимаваш, гледаш разлика. Не веднаш, не драматично… ама доволно за да ја почувствуваш.
А стрелката на резервоарот? Таа ќе продолжи да паѓа. Само што ќе паѓа побавно. И тоа е доволно добра победа.
Б.З.М.
