Микропластиката во храната станува сè поочигледен проблем, а морската храна често се издвојува како главен извор на овие мали честички.
Сепак, експертите предупредуваат дека не само морската храна содржи микропластика, туку може да се најде и во многу други прехранбени производи што ги консумираме секој ден. Според истражувањата, дневниот внес на микропластика од храна и пијалоци може да варира од нула до 1,5 милиони микропластични честички.
Катерина Ролф, експерт за животна средина, откри неколку изненадувачки извори на микропластика во секојдневната храна. Меѓу нив се гумата за џвакање, јаболка, моркови, чај и кафе, па дури и сол. „Повеќето гуми за џвакање се всушност пластика, и додека ги џвакате, се ослободуваат микропластики. Само еден грам гума за џвакање може да ослободи до 637 микропластични честички“, вели Ролф. Покрај тоа, солта што ја користиме може да биде сериозно контаминирана со микропластика, а морската сол е најзагадена, додека со сол како хималајската, загадувањето е често уште поголемо.
Микропластиката се наоѓа и во овошјето и зеленчукот, а најчесто е присутна на површината на јаболката и морковите. Научните истражувања сугерираат дека нанопластиката, која е помала од 1.000 нанометри, може да се внесе во растенијата преку корените, додека микропластиката се акумулира на површината на овошјето. Иако концентрациите на микропластика во овошјето и зеленчукот се пониски во споредба со преработената храна, таа сепак претставува потенцијален извор на изложеност.
Кога станува збор за пијалоци, експертите предупредуваат дека чајот и кафето не се единствените извори на микропластика во нашите пијалоци. Употребата на пластични чаши за еднократна употреба и кесички чај обложени со пластика може значително да ја зголеми количината на микропластика во пијалоците, бидејќи високите температури предизвикуваат ослободување на овие честички. Иако флашираната вода во пластични шишиња често се споменува како главен извор, истражувањата покажуваат дека микропластиката е присутна дури и во водата од стаклени шишиња поради контаминација со метални капачиња.
Ролф препорачува неколку едноставни чекори за намалување на внесот на микропластика, како што се користење стакло наместо пластични садови за складирање храна и пиење од пластични шишиња, како и преминување на вода од чешма секогаш кога е можно. „Иако елиминирањето на пластиката од нашата исхрана можеби не е можно, овие промени можат значително да ја намалат изложеноста на микропластика“, заклучува Ролф.
