Една нова, тивка технолошка промена сè поупорно се провлекува во секојдневието: можноста да се изработи мобилна апликација без да се напише ниту еден ред код.
Она што пред десетина години изгледаше како привилегија на искусни програмери, денес станува алатка на располагање на ученици, мали бизниси, креативци, па дури и луѓе што до вчера не направиле ни обична табела.
Платформите за т.н. „no-code“ развој го менуваат начинот на кој се создаваат дигитални алатки, и тоа со брзина што дел од експертите ја опишуваат како „неочекувано револуционерна“.
Познавачи на оваа област објаснуваат дека суштината не е во совладување на програмски јазик, туку во визуелно преточување на идејата во функционална логика.
„Не е потребно човек да стане програмер за да создаде софтверско решение“, велат аналитичари од технолошката заедница, нагласувајќи дека платформите постепено стануваат доволно интуитивни за секој корисник што има јасна цел.
Некои од најкористените алатки, како Bubble, Adalo, Glide или AppSheet, нудат комплетни системи за креирање апликации со едноставно повлекување елементи, нивно уредување и додавање визуелни правила наместо класични кодови.
Процесот, според дигитални експерти, обично почнува со дефинирање на проблемот што треба да се реши.
Најуспешните апликации, велат тие, често произлегуваат од секојдневни фрустрации: потребата за подобра организација на трошоци, следење на задачи, комуникација со клиенти или поедноставување на рутински процеси во мали фирми.
Кога корисникот ќе ја препознае својата сопствена „мака“, платформите му овозможуваат да ја претвори во апликација со неколку чекори: избор на шаблон, вметнување функционалности, тестирање и постепено усовршување.
Се случува и апликацијата од првпат да не изгледа како што треба… и тоа е нормално, велат познавачите, бидејќи целиот процес е градење, рушење и повторно градење.
Интересно е што голем дел од луѓето кои користат „no-code“ алатки велат дека токму едноставноста создава одредена креативна зависност.
Создавањето апликација станува блиско до составување сложувалка: елемент по елемент, функција по функција, се појавува нешто што пред неколку часа не постоело.
Во позадина, платформата автоматски се грижи за сите сложени технички операции како стабилност, интеграции, бази на податоци, оставајќи го корисникот да се фокусира на идејата, а не на математиката во позадина.
Аналитичари укажуваат дека ваквите алатки веќе не се преминска мода, туку дел од новиот начин на дигитално учење. Според нив, откако корисникот еднаш ќе сфати како да ја преточи идејата во логичка структура, започнува да гледа можности таму каде што претходно гледал пречки.
Пристапноста на овие системи отвора врата за луѓе кои до вчера сметале дека технологијата е „туѓ јазик“ што не можат да го научат.
Пофалбите најчесто одат кон тоа што „no-code“ им ја враќа контролата на корисниците. Наместо да зависат од скапи развивачи или долги рокови, тие самите можат да го создадат производот, да го тестираат и да го менуваат кога ќе посакаат.
А кога нешто ќе тргне наопаку, а такви моменти секогаш има – процесот дозволува брза корекција, без да се руши целата структура.
Во време кога дигитализацијата понекогаш се доживува како товар, оваа нова пристапност внесува доза на охрабрување. Платформите за создавање апликации без програмирање им даваат можност на поединци да станат свои сопствени иноватори, без да чекорат во сложените лавиринти на кодирањето.
И можеби токму во таа едноставност се крие најголемата промена: идејата повеќе не останува само идеја, туку во неколку чекори може да стане алатка што функционира – во џеб, во телефон, во секојдневниот живот. А тоа, како што велат експертите, веќе ја менува играта.
Б.З.М.
