Се сеќавате како вашите родители ви велеа да го изедете целиот грашок од чинијата? Се испоставува дека биле апсолутно во право. Овој скромен зеленчук е вистинска ризница на хранливи материи, а експертите се согласуваат дека заслужува место во секојдневната исхрана, пишува „USA TODAY“.
„Зелениот грашок е изненадувачки богат со хранливи материи за толку скромен мал зеленчук“, вели регистрираната диететичарка Каролин Томасон Бан. Иако може да се јаде самостојно, дури и оние кои не се најголеми љубители на зелениот зеленчук можат лесно да го направат повкусен.
„Сакам да го печам со малку лук, лимон, сол и бибер, а потоа да наросам малку пармезан одозгора“, додава таа.
Нутритивна бомба во мало зрно
Зелениот грашок содржи голем број клучни хранливи материи, од влакна до протеини од растително потекло, „кои можат да ви помогнат да се чувствувате сити подолго и да ја поддржат здравата рамнотежа на шеќерот во крвта“, забележува Бан. Дополнително, богат е со витамин Ц, витамин К и антиоксиданси кои го зајакнуваат имунитетот.
Според податоците на Министерството за земјоделство на САД, една чаша грашок содржи околу 117 калории, 7,86 грама протеини и импресивни 8,26 грама влакна. Тоа претставува околу една третина од препорачаниот дневен внес за жени и една петтина за мажи, во зависност од возраста.
Дали грашокот е најздравиот зеленчук?
Иако во кулинарството се смета за зеленчук, зелениот грашок технички спаѓа во групата мешунки. Но кога станува збор за тоа дали е „најздравиот“ зеленчук, нутриционистите избегнуваат такви апсолути. Секој зеленчук има свои уникатни придобивки, а што е најдобро за вашето тело зависи од вашите индивидуални нутритивни потреби.
„Терминот ‘добро за вас’ може да значи многу различни работи, во зависност од тоа кого прашувате. Ја охрабрувам јавноста да го префрли фокусот од идејата за совршена исхрана кон уживање во омилените јадења, но во умерени количини. Еден оброк нема да ви наштети ниту, пак, ќе ви го подобри здравјето, и постои голема разлика помеѓу радосното и безгрижното јадење“, објаснува Бен.
