Глобалното ветување за тројно зголемување на нуклеарниот капацитет до 2050-та година доби поддршка од уште две земји, со што вкупниот број на земји што ги поддржуваат напорите за проширување на флотата на нуклеарни централи во светот се искачи на 33, објави „Bloomberg“.
Сенегал и Руанда се приклучија на целта во петокот за време на разговорите на COP30 во Белем, Бразил, бидејќи Светската нуклеарна асоцијација соопшти дека нејзината последна проценка покажува дека целта за инсталирање на околу 1.200 гигавати до средината на векот е достижна ако земјите целосно ги исполнат своите ветувања.
„Патот кон тројно зголемување на нуклеарниот капацитет е јасен, но бара храбро, прагматично и далекусежно лидерство. Владите мора да дејствуваат сега“, рече Сама Билбао и Леон, генерален директор на асоцијацијата, во говорот на разговорите на ОН.
Иако десетици реактори се во изградба, други прогнози сугерираат дека светот ќе се бори да ја исполни амбициозната цел договорена на COP28 во Дубаи за тројно зголемување на нуклеарната флота од нивоата во 2020-та година до средината на векот. Меѓународната агенција за атомска енергија во септемврискиот извештај предвиде дека според сценариото со висок раст, капацитетот ќе се зголеми на 992 гигавати до тој датум.
За да имаат шанса да ја исполнат нуклеарната цел, земјите ќе треба да го следат примерот на една земја која сè уште не се приклучила на ветувањето – Кина.
Најголемата економија во Азија и најголемиот загадувач во светот има околу 30 реактори во изградба и во април одобри програма од 200 милијарди јуани (28 милијарди долари) за додавање на уште десет. За споредба, Соединетите Американски Држави, најголемиот производител на нуклеарна енергија во светот, поврзаа три нови комерцијални реактори во последните две децении.
„Светот е вон чекор затоа што Западот е вон чекор“, рече Марк Нелсон, раководител на „The Nuclear Company“, американска фирма фокусирана на имплементирање на технологијата.
Зачудувачкото темпо на развој на Кина е очигледно во југоисточната провинција Фуџијан, каде што најновата нуклеарна централа во земјата, објектот Џангжу, беше завршена за пет години во огромната област на заливот Донгшан. Првиот реактор почна да произведува енергија во 2024-та година, а уште еден ќе следи подоцна оваа година. Уште два се во изградба, а уште два се во фаза на планирање.
Градежните проекти во другите делови од светот обично се борат да ги исполнат роковите или да останат во рамките на буџетот.
Во САД, два реактори во централата Вогтл во Џорџија се седум години зад распоредот и повеќе од двојно од нивниот првичен буџет. Два реактори во проектот Хинкли Поинт Ц во Велика Британија веќе се години зад распоредот и се очекува да чинат милијарди фунти повеќе од планираното.
Подобрувањето на новите перформанси на индустријата надвор од Кина се смета за клучно бидејќи бумот на вештачката интелигенција и индустријализацијата во економиите во развој го поттикнува најбрзиот раст на побарувачката за електрична енергија во последниве години, зајакнувајќи го аргументот за повеќе нуклеарна енергија. „Microsoft“ и „Meta Platformsсе“ меѓу компаниите што неодамна склучија договори за снабдување со електрична енергија на САД од постојни или реновирани нуклеарни централи.
Обемот на раст на Кина придонесе за нејзиниот успех, дозволувајќи ѝ на нуклеарната индустрија на земјата да ги намали трошоците за материјали, да ја прошири својата специјализирана работна сила, да ги стандардизира синџирите на снабдување и да ја усоврши технологијата, особено дизајнот на реакторот Хуалонг Уан.
„Кога правите нешто одново и одново, станувате навистина добри во тоа. Не е еден проект, туку програма. Се обидуваме да го правиме ова низ целиот свет“, изјавија Билбао и Леон за телевизијата „Bloomberg“.
 за додавање на уште десет.){kind=link}