Откако беше објавено дека руските сопственици се согласиле да го продадат својот удел во Српската нафтена индустрија, во јавноста се шпекулира дека Националната нафтена компанија Абу Даби ADNOC би можела да биде најверојатниот купувач на нивните 56,15 проценти.
Добро е, вели економистот Милан Чулибрк, што Русите се согласиле да го продадат својот удел и дека конечно е на повидок некакво решение за Нафтената индустрија на Србија (НИС), а потоа и за Рафинеријата во Панчево.
„Лошата вест е дека чекавме десет и пол месеци за таа одлука, бидејќи веќе на 10 јануари беше познато дека тоа ќе мора да се случи. Дополнително е лоша вест што руската страна во ниту еден момент не помисли да го продаде мнозинскиот удел од 56 проценти на Србија, бидејќи тоа е наша компанија. Исто така, беше грешка што компанијата беше продадена во 2008 година, за што предупредивме уште тогаш“, изјави Чулибрк за телевизијата Н1.
Во договорот за продажба, потсетува Чулибрк, пишува дека Србија има право на првенствено одбивање.
„Што значи, ако Газпром се согласи со кој било странски партнер да го продаде својот мнозински удел по која било цена, прво треба да ѝ понуди на Србија да го купи по истата цена. Очигледно, тоа не се случи и сега се прашувам зошто“, рече тој.
„Беше спомената азиска земја, веројатно Обединетите Арапски Емирати. Беа споменати и европски партнери, веројатно МОЛ. Душан Бајатовиќ дури ја спомена и можноста американска нафтена компанија да се вклучи во тој бизнис“, рече тој.
Еден економски новинар е на исто мислење како и гувернерката на Народната банка на Србија, Јоргованка Табаковиќ – изненадувачки е што руската страна никогаш не помислила да го продаде својот удел на српската држава.
Нашата стратегија од 10 јануари беше – Русите да го изберат излезот за нас, Американците ќе го потврдат тоа, а ние само ќе чекаме – објасни тој.
„Најлошото сценарио би било Русите да не сакаат да продаваат, тогаш нема да има излез. Тогаш рафинеријата дефинитивно би престанала за неколку дена и Србија би се соочила со сериозни последици.
„И тогаш се поставува клучното прашање – дали Русите ќе бидат подготвени евентуално да чекаат парите да им бидат исплатени? Америка воведе санкции под образложението дека тоа ќе го спречи финансирањето на руската агресија во Украина. Сега се поставува прашањето, ако НИС како мнозински сопственик издвоил неколку стотици милиони евра дивиденди годишно, што ќе се случи со двете или трите милијарди евра што би можела да вреди оваа трансакција? Тоа се многу пари на куп и прашањето е дали ќе биде можно веднаш да им се исплати на Русите или ќе почекаат… Прерано е да се отвори шампањ“, рече тој.
Во текот на денот, Националната нафтена компанија Абу Даби АДНОК се појави како најверојатен купувач. МОЛ е сè уште во игра.
„Знаеме за ADNOC дека е управуван од (шеикот Мухамед) Бин Зајед, за кого претседателот Вучиќ тврди дека е личен пријател. Практично му е доделен хотел на Копаоник. Неговиот близок пријател Мохамед Алабар има голем проект тука, Белград на вода“, вели Чулибрк.
„Тие имаат многу добри односи, па ова се вклопува во приказната. Емиратите имаат добри односи и со САД и со Русија“, заклучи тој.
