Американскиот инвестициски фонд Carlyle разгледува опции за купување на странски средства на санкционираниот руски нафтен гигант Лукоил „во пакет“, изјавија три извори за Ројтерс.
На крајот на октомври, Министерството за финансии на САД воведе санкции врз Лукоил и Роснефт, со што се обиде да ги ограничи приходите на рускиот буџет и можноста за финансирање на војната во Украина.
Неколку дена подоцна, Лукоил објави дека има намера да ги продаде своите странски средства, потврдувајќи дека прифатил понуда од швајцарскиот мултинационален трговец со суровини Гунвор.
На почетокот на ноември, Гунвор ја повлече понудата откако Вашингтон сигнализираше дека нема намера да му даде лиценца за бизнис.
Имотот на Лукоил го привлече вниманието и на инвестицискиот фонд Carlyle, изјавија три извори за Ројтерс во четврток.
Carlyle штотуку почна да ги разгледува можностите за купување, рече еден од изворите, и би побарал зелено светло од Вашингтон пред длабинска анализа, но би можел и да се откаже од купувањето, нагласува изворот.
Фондот го информирал Лукоил за своите намери, изјави друг извор.
Американската инвестициска компанија одби да коментира за наводите на изворот за Ројтерс, а Лукоил не одговори на барањето на Ројтерс за коментар.
Carlyle е меѓу најголемите инвестициски компании во светот и управува со средства во вредност од 474 милијарди долари, забележува Ројтерс.
Гунвор ја повлече својата понуда за средствата на Лукоил во странство откако Министерството за финансии на САД сигнализираше дека има намера да ја блокира трансакцијата.
„Carlyle ќе има полесно добивање американска лиценца“, вели Ади Имсировиќ, директор на консултантската компанија „Сари Клин Енерџи“ и поранешен менаџер на одделот за трговија со нафта во комерцијалната филијала на рускиот „Газпром“.
За да избегнат санкции од САД, компаниите мора да склучат трансакции со Лукоил до 21 ноември.
Лукоил побара продолжување на тој рок, изјавија три извори во среда.
„Carlyle би можел да добие добра цена, но прашањето е дали може да добие доволно време темелно да ја процени вредноста на имотот“, рече Ден Пикеринг, директор за инвестиции во консултантската фирма Пикеринг Енерџи Партнерс.
Потенцијалниот договор е дополнително комплициран од напорите на некои земји да национализираат делови од средствата на Лукоил, забележува Адитја Рави од „Ристад Енерџи“, истражувачка компанија во енергетскиот сектор.
„Лукоил“ е најактивната руска нафтена компанија во странство со децении, истакнува „Ројтерс“.
Нејзините странски средства вклучуваат рафинерии во Бугарија, Романија и Холандија, интереси во нафтени полиња во Казахстан, Узбекистан, Ирак, Мексико, Гана, Египет и Нигерија, како и широка мрежа на малопродажни бензински пумпи во 20 земји, вклучувајќи ја и Хрватска.
Вкупно, „Лукоил“ произведува околу два проценти од светската нафта, а во фабриките надвор од својата матична земја произведува 0,5 проценти од светската нафта.
Според извештаите на берзата од 2024 година, вредноста на странските средства на Лукоил се проценува на околу 22 милијарди долари, објавува Ројтерс.
Carlyle сака да го купи како пакет, а други компании сигнализирале интерес за поединечни делови.
Шел наводно е заинтересиран за нафтените платформи на Лукоил во територијалните води на Гана и Нигерија, изјавија два одделни извори за Ројтерс. Шел не сакаше да коментира за нивните тврдења.
Руски експерти изјавија за агенцијата ТАСС дека за Лукоил би било попрофитабилно да ги продава своите средства „во транши“ бидејќи би добил повеќе пари.
Според нивната проценка, пазарната вредност на средствата на Лукоил е околу 12 милијарди долари, но компанијата би можела да им понуди на купувачите значителен попуст за да го склучи договорот за краток временски период.
Наједноставното сценарио за Лукоил би било продажба на средства на сегашни партнери во одредени проекти, според руските експерти.
