Конечно, дури и концептот на „AI балон“ се чини дека стана балон. Аналитичарите на Дојче Банк минатиот месец изјавија дека „AI балонот“ веќе пукнал, но пазарот сè уште изгледа доста надуен.
Оваа недела, Фајненшл Тајмс објави дека десет стартапи на вештачката интелигенција, без ниту еден долар профит, достигнале пазарна вредност од речиси 1 трилион долари во изминатата година, што многумина го сметаат за апсурдно.
И покрај сè почестите споредби со падот на дот-ком кон крајот на 1990-тите, индустријата за вештачка интелигенција во голема мера ги игнорираше предупредувањата бидејќи нејзините проценки продолжуваат да растат, пишува CNN.
Ентузијастите за вештачка интелигенција се убедени дека технологијата фундаментално ќе го промени секој аспект од современиот живот, од оперативни системи до фармацевтски производи и финансии.
Дури и да постои балон, тврдат тие, дот-ком балонот ни даде гиганти како Амазон и интернетот каков што го знаеме денес. Сепак, има сè повеќе скептици, а еден од најгласните е Џулиен Гаран, истражувач и партнер во британската фирма MacroStrategy Partnership.
Гаран неодамна објави извештај во кој тврди дека сме во „најголемиот и најопасен балон што светот некогаш го видел“. Тој заклучува дека сегашната „неправилна распределба на капиталот во САД“ го прави овој балон 17 пати поголем од падот на дот-ком и четири пати поголем од балонот за домување во 2008 година. Во едно интервју, тој објасни зошто верува дека AI треската е „антитеза на социо-економскиот напредок“.
„Постои вистински проблем во однос на тоа колку треба да потрошите за да ги подобрите“.
„Во срцето на мојата анализа е златното правило што го развив, а тоа е дека ако користите голем јазичен модел на вештачка интелигенција за да изградите апликација или услуга, тоа никогаш не може да биде комерцијално одржливо“, објаснува Гаран.
Тој го наведува начинот на кој се изградени моделите како една од причините.
„Оригиналните AI модели на големи јазици беа изградени со користење на вектори за да се обиде да се разбере статистичката веројатност зборовите да се следат еден по друг во реченицата. Иако се многу паметни… тие се исто така многу ограничени.“
Тој, исто така, гледа проблем во примената во кодирањето, каде што моделите претежно ги репродуцираат научените делови од кодот, што го ограничува развојот на нови апликации.
„И третиот сет проблеми… е поврзан со идејата за скалирање. Постои вистински проблем во однос на тоа колку треба да потрошите за да ги подобрите. Би рекол дека дефинитивно наидоа на ѕид за скалирање. Инаку, секој пат би објавувале очигледно подобри модели… И откако ChatGPT 4 излезе во март 2023 година, тие навистина не ја подигнале значително летвата“, тврди Гаран.
На прашањето дали ChatGPT може да извршува рутински задачи и со тоа да ја зголеми продуктивноста, Гаран е скептичен. „Постојат одредени бесмислени работни места – некои делови од менаџментот, консалтинг, работни места каде што луѓето не проверуваат дали го правите правилно…
Значи, би можеле да тврдите дека можете да ги замените глупостите со глупости, и, да, во ред, јас сум спремен да прифатам дека веројатно можете, но тоа всушност не го прави пошироко корисно.“
Неодржлив систем на финансирање
Гаран нагласува дека екосистемот на вештачката интелигенција не може да се одржи сам. „Nvidia заработува многу пари… Сите други – центрите за податоци, развивачите на LLM, развивачите на софтвер кои ги користат LLM – сите тие прават огромни загуби“, вели тој.
„Како резултат на тоа, за да се одржи процесот, потребно е континуирано финансирање, што го прави да изгледа како постојана турнеја на финансирање. Но, и покрај сето тоа, нема очигледен начин всушност да се претвори тоа во профит. Тоа е надеж, а не реално очекување… Кога инвеститорите ќе снемаат, тогаш целата работа ќе пропадне.“
Според него, подготвеноста на ризичниот капитал да финансира стартапи се намалува, оставајќи ги SoftBank, некои држави како Саудиска Арабија, а на крајот и самата Nvidia како главни извори на финансирање.
Иако не мисли дека меурот сè уште се распрснува, Гаран верува дека врвот се приближува.
„Со вештачката интелигенција, не можам да кажам дека почнува да распрснува. Само една недела сме поминати од рекордните максимуми, па би било арогантно да се каже дека дефинитивно беше врв. Но, дефинитивно се приближува.“
Две сценарија
Кога го прашале што ако возбудата е реална, Гаран нуди две можни сценарија. „Едно е дека ќе потрае подолго да пукне отколку што мислев. Што, искрено, веќе се случи. И она што ќе се случи ако грешам на тој начин е дека тие само продолжуваат да градат работи што не се фундаментално корисни за економското општество…
Идниот бруто домашен производ ќе биде помал отколку што би бил.“ Тој го смета второто сценарио, во кое некој би можел да создаде „суперинтелигенција“, за малку веројатно.
„Тоа целосно го менува светот… Можеби сме во некаква утопија, или можеби сме во „Храбриот нов свет“… Да бидам искрен, мислам дека е надвор од нашите сегашни можности како индустриско општество да го постигнеме тоа. Ако тоа почне да се менува, тогаш многу брзо ќе го сменам мислењето. Само не сум го видел тоа.“
