Во време кога многумина сè уште ги сметаат видеоигрите за губење време, сè повеќе млади во Македонија се обидуваат од нив да направат професија.
Гејмингот, од хоби што се практикува во тишина, се претвора во светска индустрија со милијарди долари обрт. Прашањето е – може ли тоа да се случи и кај нас?
Македонската гејминг сцена е мала, но жива. Постојат неколку имиња што успеале да се пробијат на меѓународна сцена и да заработат сериозни пари.
Најпознат е професионалниот Dota 2 играч Мартин Саздов, познат како „Saksa“, кој според платформата EsportsEarnings има освоено над 3,6 милиони долари од турнири.
Тој е исклучок кој го потврдува правилото – дека ваквите успеси се ретки и бараат години посветеност, дисциплина и талент.
„Многу луѓе мислат дека гејмерството е лесна работа – седиш, играш и парите сами доаѓаат. Во реалноста, тоа е дневна рутина, тренинг, анализа на натпревари и постојан притисок да бидеш подобар“, вели 26-годишниот стример Александар, кој веќе три години секојдневно стримува на Twitch.
Неговата публика расте, но заработката, вели, не е постојана.
„Има месеци кога добивам доволно да се покријат трошоците за сметки и интернет, а има месеци кога не заработувам ништо. Ако не си меѓу најгледаните, спонзорите не доаѓаат лесно“.
Од друга страна, младите што започнуваат со стриминг се свесни дека првите чекори ретко носат приходи.
Дваесетгодишниот Марко од Охрид го започнал каналот за време на ковид-пандемијата и сега има околу 5.000 следбеници.
„Во почетокот беше само за забава, но потоа видов дека некои луѓе навистина заработуваат од ова. Денес имам неколку мали спонзорства од компании што продаваат гејмерска опрема, и тоа ме мотивира да продолжам. Но тоа е далеку од професионална плата“, раскажува тој.
Покрај стримингот, дел од гејмерите се насочуваат и кон еспорт турнирите, каде наградните фондови се повисоки.
Сепак, експертите предупредуваат дека овие можности бараат голема подготвеност, тимска работа и вложувања.
„Да се натпреваруваш на професионално ниво значи да имаш тим, тренер, опрема и стабилна инфраструктура. Кај нас тоа сè уште е во зародиш“, објаснуваат упатените.
Тие додаваат дека во Македонија недостига системска поддршка за оваа индустрија, која во други земји веќе е призната како дел од креативната економија.
„Имаме таленти, но им недостига поддршка. Сè уште нема јасни правила, лиценци, спонзорски модели. Ако не се решат тие прашања, тешко дека ќе се создаде професионална сцена што носи стабилни приходи“, велат експертите.
Сликата што ја даваат бројките е јасна: според глобалните статистики, само еден мал процент од гејмерите живеат исклучиво од својата активност.
Повеќето комбинираат различни извори – донации од гледачи, реклами, продажба на сопствен бренд или содржина на социјалните мрежи. За мнозинството, тоа останува дополнителен приход или лична пасија.
И покрај тоа, оптимизмот не недостасува. Новите генерации растат со дигитална култура и не ја гледаат кариерата само во традиционалните професии.
Гејмингот им нуди нешто што другите индустрии ретко го даваат – комбинација од креативност, технологија и самостојност.
Б.З.М.
