Во Скопје секогаш нешто се копа, се гради, се удира. Каде и да се свртиш ќе забележиш камиони што тешко рикаат, скелиња што се нишаат како скелети, облаци од прав што се вртат околу како магла.
Според податоците, во Скопје во моментов активни се повеќе од 240 градилишта, од кои над 70 се во густо населени делови.
Градот расте, ама луѓето во него се изморени. Не од новите згради, туку од тоа што секој ден живеат на градилиште, како да се заглавени во некоја бескрајна пауза од филм што не почнува.
„Не можам да спијам, почнуваат во седум сабајле. Бам, бум… како да ми удираат во глава“, вели Катерина, која живее до нова градба што трае веќе со месеци.
Прозорците ги држи затворени, не од студ, туку од правот што се лепи по завесите. Вели дека понекогаш и чиниите на масата ѝ зујат од вибрациите, како при земјотрес.
Според анализата на Град Скопје, токму бучавата од градежните активности е меѓу трите најчести причини за поплаки на граѓаните, веднаш по сообраќајот и дивите паркирања.
Слично зборува и Боро, кој има мало дуќанче на аголот во скопската населба Капиштец:
„Никој не доаѓа. Нема каде да паркираат, улицата е затворена, само камиони и бучава. И никој не кажува до кога ќе трае ова“.
Со рацете на колковите, нервозно погледнува на часовникот. Вели дека прометот му паднал за половина, а трошоците растат.
„Сите зборуваат за напредок, ама никој не гледа дека ние тука тонеме“.
Според економските аналитичари, малите бизниси во зоните каде се градат нови станбени комплекси бележат просечен пад на дневната заработка од 30 до 50 проценти.
Од општините, пак, велат дека градежниот бум е „знак на развој“ и дека граѓаните треба да покажат трпение.
Еден службеник, неофицијално, призна дека немаат јасен план како да ја намалат бучавата и гужвата, но дека се разгледува можноста да се ограничи работното време на градилиштата.
„Искрено, никој не очекуваше дека ќе има ваков бран одеднаш“, додава тивко, како да се правда и самиот.
А додека тие „разгледуваат можности“, луѓето се снаоѓаат — одат по други улици, носат слушалки за да ја заглушат бучавата, ги бришат прозорците од прав секое утро како ритуал. Некои веќе и се шегуваат дека ќе си купат индустриски маски, „да им биде поудобно дома“.
А навечер, кога конечно ќе замолкнат машините, се слуша како сите здивнуваат. Пет минути мир. Па пак некој чекан…
Б.З.М.
