Џефри Хинтон, еден од најважните луѓе во историјата на развојот на вештачката интелигенција, предупреди дека токму технологијата што тој помогна да се развие наскоро ќе предизвика сериозни социјални последици. Неговата порака е јасна: богатите ќе ја користат вештачката интелигенција за да ја заменат работната сила, што ќе доведе до масовно зголемување на невработеноста и уште поголем јаз меѓу богатите и сиромашните.
Во интервју за „Фајненшл тајмс“, Хинтон рече дека оптимистичките прогнози на многу технолошки лидери се само заблуди. Според него, она што нè чека не е утопија, туку бруталната реалност на капиталистичкиот систем во кој вештачката интелигенција ќе им служи на интересите на малцинството.
Според Хинтон, вистинскиот проблем не е самата технологијата, туку како ќе се користи. Тој верува дека вештачката интелигенција ќе се користи првенствено за намалување на трошоците за работна сила и зголемување на профитот, а не за општото добро. Ова, како што вели тој, ќе збогати неколку луѓе, додека мнозинството ќе биде без работа и перспектива.
Тој посебно нагласи дека ова не е вина на вештачката интелигенција, туку резултат на капиталистичката логика. Наместо да се користи за подобрување на животот на сите, вештачката интелигенција ќе се претвори во алатка за експлоатација, а последиците ќе бидат глобални и длабоко неправедни.
Додека некои, како извршниот директор на OpenAI, Сем Алтман, предлагаат универзален основен приход како начин за ублажување на ефектите од масовната невработеност, Хинтон не верува дека тоа е доволно. Тој верува дека ваквите мерки можат да помогнат финансиски, но не го решаваат фундаменталниот проблем на губење на целта и достоинството што работата им ги носи на луѓето.
Без работа, многумина би можеле да доживеат чувство на бескорисност и социјална изолација. Хинтон предупредува дека луѓето не живеат само од пари, туку им е потребно и чувство за придонес во општеството. Ако ова им се одземе, последиците можат да бидат сериозни и за поединците и за заедниците.
Покрај економската дестабилизација, Хинтон предупредува на уште еден голем ризик: развојот на суперинтелигенција. Тој тврди дека многу научници веруваат дека вештачката интелигенција ќе достигне ниво на интелигенција повисоко од она на луѓето во рок од пет до дваесет години. Тоа повеќе не е научна фантастика, туку сè пореално сценарио.
Овој вид на вештачка интелигенција би можел да донесе огромни промени во сите области од животот, но исто така и да ја надмине човечката способност за разбирање и контрола. Хинтон верува дека не треба да се залажуваме од оптимизмот, туку сериозно да се подготвиме за иднината во која луѓето може да ја изгубат контролата врз сопствените креации.
Кога го прашале како младите луѓе можат да останат позитивни во светлината на ваквите прогнози, Хинтон дава речиси циничен одговор: можеби не треба да останат позитивни. Тој верува дека песимизмот може да предизвика повеќе акција и одговорност отколку неоснован оптимизам.
Во неговата споредба, ако можевте да користите телескоп за да видите инвазија на вонземјани за десет години од сега, немаше да седите и да размислувате како да останете позитивни. Наместо тоа, би се прашувале како да преживеете. Истото важи и за претстојната револуција на вештачката интелигенција. Игнорирањето на проблемот нема да го спречи.
