Во животот на секој вработен доаѓа миг кога прашањето се наметнува само од себе: „Дали е време да си одам?“
Тоа ретко е едноставна одлука. Работното место често е повеќе од плата – таму се ткаат пријателства, создава чувство на сигурност, па и личен идентитет.
Но, постојат ситуации кога останувањето чини многу повеќе отколку заминувањето.
Сигнали што не смеат да се игнорираат
Првиот аларм е хроничната незадоволност. Ако секој ден одиш на работа со тегоба во стомакот, ако неделните вечери се претвораат во мачно броење часови до понеделник – тоа не е „лоша недела“, тоа е знак.
„Кога незадоволството трае со месеци, човек несвесно почнува да ја губи енергијата и продуктивноста. А тоа се одразува и на психичкото здравје“, вели психологот Сања Љубеновиќ.
Друг предупредувачки сигнал е ако работата повеќе не носи никаков развој.
„Ако три години по ред правите исто, без нови вештини или можност за напредување, ризикувате да стагнирате“, додава таа.
Не треба да се занемарат ниту токсичните средини. Кога раководството користи страв наместо поддршка, кога колегите се конкуренција, а не тим – тогаш, вели еден ИТ-инженер, ни платата од три плати не вреди.
Ризиците на заминувањето
Секако, отказот не е безболен. Постои ризик да останеш подолго без работа отколку што си планирал, или да ја изгубиш финансиската стабилност.
„Најголемата грешка што ја прават луѓето е што даваат отказ без план Б“, предупредуваат економските аналитичари. „Мора да имаш заштеда за барем три до шест месеци, или сигурна понуда во рака“.
Има и психолошки товар – многумина чувствуваат вина што „се предале“ или страв дека ќе зажалат.
Но, историјата покажува друго: повеќето луѓе по одредено време велат дека тоа била најдобрата одлука што ја донеле.
Кога „останувањето“ е поголем ризик
Понекогаш најголемиот ризик е да останеш таму каде што си.
Ако работата те прави болен, ако веќе не гледаш смисла, ако компанијата ти ги гази вредностите – тогаш секое останување е пораз за иднината.
Како што вели еден долгогодишен банкар што по 20 години ја сменил професијата:
„Потребно е храброст. Ама ако не излезеш од затворот што сам си го изградил, никогаш нема да видиш што има надвор“.
Б.З.М.
