Ако некогаш месарниците во Скопје беа резервирани за крупни мажи со престилки и силни раце, денес сликата е поинаква.
Сѐ почесто зад пултот ќе ве пречека насмеана жена – со сатар во рака, која со сигурен потег ќе ви исече шницла или ќе ви спакува свежо месо.
„На почеток сите ме гледаа чудно – како тоа жена, па уште и со сатар? Ама после некое време, кога ќе видат дека знаеш да исечеш парче исто како машките, престануваат коментарите“, вели Елена (32) од Чаир, која веќе пет години работи во месарница.
Трендот, велат од поголемите месарски синџири, е во подем. Причини има повеќе – недостиг на работна сила, желбата на жените за стабилна работа со редовна плата, но и промената на перцепцијата за тоа која е „женска“ а која „машка“ професија.
„На почеток мислев дека ќе биде тешко, ама работата бара техника, не само сила. Сега, после четири години, имам свои редовни муштерии што само мене ме бараат“, вели Снежана (41) од Кисела Вода, која претходно работела во маркет, а сега е вработена во месарница во Тафталиџе.
Според податоците на Агенцијата за вработување, во последните три години има зголемување на бројот на жени пријавени во категоријата „месопреработувачи и продавачи на месо“. Иако процентите сè уште се далеку од изедначени со мажите, растот е стабилен.
Социологот Љубица Маџовска вели дека ова е уште еден показател за разградување на традиционалните родови улоги на пазарот на труд.
„Ова не е само економска, туку и културна промена. Сликата на жена со сатар во месарница денес не изненадува никого, а пред десетина години би била сензација“, коментира Маџовска.
И така, зад месарските пултови низ Скопје, покрај звукот на металот и сечилото, сè почесто се слуша и женски глас:
„Како сакате да ви го исечам?“ – прашање што до вчера го поставуваа само мажите.
Б.З.М.
