Македонските бурек-мајстори тивко се издигнаа на врвот на занаетчиската хиерархија. Работат кога сите други спијат, месат во мракот, а месечниот бруто-износ на нивните плати се издигнува над 70.000 денари. За споредба – тоа е повеќе од платата на просечен професор, па дури и повеќе од многу канцелариски службеници во ИТ-секторот.
„Се станува во 1, почнуваш со тестото, на 3 си веќе до коленa во брашно“, ни вели Дарко, бурек-мајстор од скопската населба Кисела Вода.
Станува збор за сериозна работа – занает кој бара дисциплина, вештина и физичка издржливост. И пред сè: будење тогаш кога поголемиот дел од градот е во длабок сон.
Ноќна смена што вреди секој денар
Според најновите податоци од Државниот завод за статистика, бурек-мајсторите во Македонија имаат просечна месечна бруто-плата од над 70.000 денари, што е околу 50.000 нето. И тоа без бакшишот или дополнителните приходи доколку се самостојни.
Во приватните пекарници, вистинските мајстори се платени и повеќе. Има случаи кога бурек-мајстор во популарна пекарница во центарот на Скопје месечно зема над 90.000 денари.
„Не се жалам, парите се добри, ама се плаќа со здравје. Цела смена стоиш, имаш брашно во носот, жештина – пекол е кога се работи со четири рингли и три плеха. Ај да те видам тебе на 400 степени да стоиш над бурек!“, додава Дарко.
Потребни се млади мајстори, ама…
Иако платите се добри, малку млади луѓе сакаат да влезат во фурната.
„Сите сакаат канцеларија, клима, кафе-апарат. Ама кога ќе дојдат гости од Германија – прво го носат на бурек“, се пошегува сопственик на стара пекарница во Тетово.
Тој бара мајстор веќе осум месеци:
„Ќе му дадам плата 1.200 евра, пријавен, одмор летен, сè. Не сакаат. Велат: ‘Жешко е, тешко е’. Па што мислиш – бурекот сам се пече?!“
Занает со иднина – и со пари
Се чини дека бурекот, освен што преживеал генерации, сега повторно се поставува како симбол на стабилна работа во несигурни времиња.
Експертите велат дека станува збор за занает кој повторно го враќа својот сјај.
„Трендот во Европа оди кон враќање на занаетите. А бурекот, да бидеме искрени, не само што е вкусен – тој е културен производ“, велат аналитичарите.
„Да, се работи ноќе. Да, се валкаш. Но кога ќе си ги видиш рацете на крајот од месецот – и кога ќе ги избришеш од брашното за да ја преброиш платата… тогаш ти е сè јасно“, ни рече Дарко.
Б.З.М.
