Три езера, три различни приказни, а една иста дилема: дали да се вложи во туристички капацитет на овие македонски убавици и да се чека на поврат?
Мнозина веќе го сториле тоа – некои со насмевка на лицето, други со горчина во грлото.
Ајде да ги раздробиме работите.
Охрид, на пример, е одамна преполн со апартмани и со викендички. Градот буквално пука по шавови секое лето. Но, баш таа гужва понекогаш значи и заситен пазар.
Многу станови стојат празни добар дел од годината. Туристите доаѓаат масовно, ама главно за викенд или на два-три дена, па ако не си меѓу првите на Букинг со привлечни слики и разумни цени… тешко.
Притоа, Охрид стана и скап за одржување. Данок на имот, комуналии, па ако нешто и се расипе…
Сосема поинаква е бајката во Преспа. Таму сè уште има многу неискористен потенцијал. Регионот е помирен, поавтентичен, дури некако и романтичен со својата запоставеност.
Но, тука проблемот е што туризмот сè уште не е доволно организиран. Нема масовни аранжмани, нема доволно рекламирани настани кои ќе ги натераат туристите да се задржат повеќе од ден-два.
Значи, инвестицијата може да биде поевтина, ама враќањето на парите… малку на долги патеки.
Дојран пак… е приказна сама за себе. Со обновената крајбрежна патека и срамежливо раздвижената угостителска понуда, изгледа како да ќе го дочека својот „туристички бум“.
Луѓето од Скопје и околината го гледаат како брзо спасување од жештината – сабота и недела, полни кафани, полни плажи. Тоа значи добар викенд-приход, ама низ недела? Е, таму знае да биде малку пусто.
Секако, и покрај сите овие „ако“ и „но“, инвестирањето во туристички објект – било апартман, било мал хотел или ресторан – сè уште се гледа како солидна варијанта за парите да не скапуваат на банкарска сметка.
Само што треба да се влезе со отворени очи. Да се биде подготвен и за слаби сезони, и за неочекувани трошоци. А најмногу за тоа дека гостите денес се „пребирлви“ – бараат чистота, удобност, добра интернет конекција и… ако може, сè да биде евтино.
На крајот од краиштата, дали ќе ти се врати вложеното, зависи од многу ситници. Локација, маркетинг, личен ангажман… и малку среќа.
И тоа она вистинско „малку“, што може да направи цела разлика. Затоа, пред да потпишеш купопродажен договор или да земеш кредит, запрашај се: можеш ли да издржиш ако првата година ти помине со само неколку викенд-гости и повеќе сметки отколку резервации?
А ако срцето ти вели „оди“, можеби токму твојот објект ќе биде тој што ќе раскажува нова, посреќна приказна за туризмот на македонските езера. Или…
Б.З.М.
